post

کار کردن در مکانی که مشروب سرو می شود

سؤال ۴۰: اینجانب در یک کشور غیر اسلامی زندگی‌ می‌کنم. در این جا پیدا کردن کار مخصوصاً در چنین اوضاع بد اقتصادی جهان برای کسانی‌ که خارجی‌ هستند مشکل است. حال بفرمایید که آیا کار کردن در مکانی که مشروب در آن جا سرو می شود مثل رستوران، اشکالی‌ دارد؟

پاسخ ۴۰: نظر برخی از مراجع عظام تقلید (حفظهم الله) به شرح زیر است:

حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

در صورتی که خود شما در زمینۀ مشروب و یا محرمات دیگر کار نکنید و صرفاً در بخش مواد حلال اشتغال داشته باشید مانعی ندارد. چرا که کار کردن در جایی که خود شما مشروبات الکلی را سرو کنید حرام است.[۱]

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):

با توجه به این که پیدا کردن کار دیگر برای شما مشکل است مجازید این کار را ادامه دهید.

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):

بردن شراب و غذای حرام برای اشخاص جایز نیست و گرفتن اجرت در مقابل آن حرام است.

توجه: یکی از یازده نجاست شراب است. ” آشاميدن آن حرام و در بعضى از اخبار بزرگترين گناه شمرده شده است و اگر كسى آن را حلال بداند در صورتى كه ملتفت باشد كه لازمه حلال دانستن آن، تكذيب خدا و پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم مى‏باشد كافر است . از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: شراب ريشه بديها و منشأ گناهان است و كسى كه شراب مى‏خورد، عقل خود را از دست مى‏دهد و در آن موقع خدا را نمى‏شناسد و از هيچ گناهى باك ندارد و احترام هيچ كس را نگه نمى‏دارد و حقّ خويشان نزديك را رعايت نمى‏كند و از زشتيهاى آشكار رو نمى‏گرداند و روح ايمان و خدا شناسى از بدن او بيرون مى‏رود و روح ناقص خبيثى كه از رحمت خدا دور است در او مى‏ماند و خدا و فرشتگان و پيغمبران و مؤمنين، او را لعنت مى‏كنند و تا چهل روز نماز او قبول نمى‏شود و روز قيامت روى او سياه است و زبان از دهانش بيرون مى‏آيد و آب دهان او به سينه‏اش مى‏ريزد و فرياد تشنگى او بلند است.”[۲]

برای آگاهی بیشتر به پاسخ زیر مراجعه فرمایید:

نمایه: حکم ترکیبات الکل یا ژلاتین در مواد غذایی، سوال شماره ۳۲٫

[۱] . سایت دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی سیستانی، پرسش و پاسخ، مشروبات الکلی.

[۲] توضيح المسائل (المحشى للإمام الخميني)، ج‏۲، ص۶۰۳٫

post

حکم نگهداری لاک پشت در منزل

سؤال ۲۹: سلام. نگهداشتن لاکپشت در خانه چه حکمی دارد؟ آیا این کار جایز است؟

پاسخ ۲۹: نگهدارى حيوانات مانعى ندارد. ولى سزاوار است افراد با ايمان هدفى از آن داشته باشند؛ هر چند استفاده از زيبايى و صداى خوش آنها باشد؛ ضمن اینکه نبايد اين امر به اسراف كارى منتهى شود.[۱]

بنابراین نگهداشتن لاك پشت در منزل از لحاظ شرعي في نفسه و به خودي خود مانعي ندارد اما آنچه كه بايد در نگهداري لاك پشت مورد توجه قرار گيرد، اجتناب از مدفوع و بول (ادرار) آن است.

درباره حكم مدفوع و بول لاك پشت نظرات مراجع عظام تقليد بدين شرح مي باشد:

آيات عظام امام، تبریزی (ره)، خامنه اي و نوري (حفهظم الله) می فرمایند: بول و غائط لاك پشت و هر حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده دارد، نجس است، ولى فضلۀ حيوانات كوچك مثل پشه و مگس كه گوشت ندارند پاك است.

آيت الله بهجت (ره): بول و غائط لاك پشت و هر حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده دارد، نجس است، ولى بنابر احتياط واجب بايد از بول و غائط حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده ندارد، در صورتى كه عسر و حرج لازم نمى‌آيد، اجتناب كرد.

آيات عظام صافى،سيستاني ومكارم (حفظهم الله): بول و غائط لاك پشت و هر حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده دارد، نجس است، ولى بنا بر احتياط واجب بايد از بول حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده ندارد اجتناب كرد، ولى فضلۀ آنها(مثل پشه و مگس كه گوشت ندارند) پاك است.[۲]

نکته: اگر لاک پشت خون جهنده دارد ـ که اگر رگ آن را ببرند خون با جهش و جستن خارج می شود ـ فضولات او نجس است. (این حکم، اتفاقی بین مراجع عظام است).

اگر لاک پشت خون جهنده ندارد، بنابر نظر اکثر مراجع عظام بول و مدفوع آن نجس است، بنابر احتیاط واجب.

آیات عظام خویی و تبریزی: بول و مدفوع حیوان حرام گوشتی که خون جهنده ندارد، پاک است.

آیات عظام سیستانی و صافی: از بول حیوان حرام گوشتی که خون جهنده ندارد، بنابر احتیاط واجب باید اجتناب نمود، ولی مدفوع او پاک است[۳].

نکته پزشکی: آیا لاک‌پشت عامل حصبه و اسهال خونی؟

طبق نظر دکتر داود یادگاری رییس مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تمام امعا و احشا این حیوان از جمله «لاک» آن آلوده است و عامل حصبه، عفونت «سالمونلایی» و اسهال خونی می شود که برای کودکان از جمله شیرخواران و نوزادان بسیار خطرناک است.[۴]

[۱]. مكارم شيرازى، ناصر ، استفتاءات جديد، ج‌۳، ص ۶۳۵، انتشارات مدرسه امام على بن ابى طالب عليه السلام، قم، دوم، ۱۴۲۷ ه‍ ق.

[۲] . توضيح المسائل مراجع، ج‌۱، مسأله ۸۴ . آيت الله خامنه اي، رساله آموزشي، فصل نجاسات، بخش بول و غائط.

[۳] . توضیح المسائل مراجع، ج ۱، مسأله ۸۴ و ۸۵٫

[۴] . مؤسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان.

post

نجس بودن غساله

سؤال ۱۲: وقتی چیز نجسی را زیر آب می شوییم، آیا قطرات کوچک آب که بعضاً از محل شست و شو به اطراف می پاشد نجس است؟

جواب ۱۲: اگر چیز نجس را زیر شیری که متصل به کُر است بشویند آبی که از آن چیز می ریزد اگر متصل به کر باشد و بو یا رنگ یا مزه نجاست نگرفته باشد پاک است[۱].

عده ای از مراجع تقلید می فرمایند: پاک است، مگر اینکه بو یا رنگ یا طعم نجاست به خود گیرد به شرط اینکه عین نجاست هم در آن نباشد[۲].

اما اگر چیز نجس را با آب قلیل بشویند، آبی که از آن خارج می شود نجس است و همچنین بنا بر اقوی باید از آب قلیلی هم که بعد از برطرف شدن عین نجاست برای آب کشیدن چیز نجس روی آن می ریزند و از آن جدا می شود، اجتناب کنند. ولی آبی که با آن مخرج بول و غائط را می شویند با پنج شرط پاک است[۳]:

  1. آن که بو یا رنگ یا مزه نجاست نگرفته باشد.
  2. نجاستی از خارج به آن نرسیده باشد.
  3. نجاست دیگری مثل خون، با بول یا غائط بیرون نیامده باشد.
  4. ذره های غائط در آب پیدا نباشد.
  5. بیشتر از مقدار معمول، نجاست به اطراف مخرج نرسیده باشد.

[۱] . توضیح المسائل مراجع: احکام طهارت، آب کر، مسأله ۲۱٫

[۲] آیات عظام: مکارم، زنجانی، خوئی، گلپایگانی، اراکی، صافی، سیستانی و بهجت.

[۳] . توضیح المسائل مراجع: احکام طهارت، آب قلیل، مسأله ۲۷٫

post

نشانه های منی و متمایل شدن آن به رنگ زرد

سؤال ۱۰: نشانه های منی و متمایل شدن آن به رنگ زرد در مرد چیست؟ زیاد شدن ترشحات مرد هنگام بازی با همسرش نیاز به غسل دارد؟

پاسخ ۱۰: علایم و نشانه های تشخیص منی طبق دیدگاه های فقها چنین است:

همه ی مراجع عظام (به جز آیات عظام بهجت، صافی و مکارم): خروج منی در مردی که سالم است و مریض نمی باشد، دارای سه نشانه است: ۱٫ همراه با شهوت باشد. ۲٫ با جستن بیرون آید. ۳٫ بدن سست شود. اگر هیچ یک از نشانه های سه گانه و یا یکی از آنها را نداشت[۱]، حکم به منی نمی شود؛ مگر آن که از راه دیگری یقین کند که منی است.[۲] این در انسان های سالم شرط است، اما در انسان های مریض و زن یک علامت کافی است.[۳]

آیات عظام بهجت و مکارم: خروج منی در مرد دارای دو نشانه است: ۱٫ همراه با شهوت باشد. ۲٫ با جستن بیرون آید. اگر هیچ یک از دو نشانه یا یکی از آن دو را نداشت، حکم به منی نمی شود؛  مگر آن که از راه دیگری یقین کند که منی است.[۴]

آیت الله العظمی صافی: اگر با شهوت و جستن بیرون آید و یا با جستن بیرون آید و بدن سست شود، آن رطوبت حکم منی را دارد و اگر هیچ یک از این دو نشانه را نداشت، حکم به منی نمی شود؛  مگر آن که از راه دیگری اطمینان پیدا کند که منی است[۵].

بنابراین چنانچه خروج منی دارای نشانه های مذکور باشد حکم به آن می شود و می بایست طبق آن چه در رساله های عملیه آمده است غسل کرد. اما در صورتی که ترشحات حاصله فاقد نشانه های مذکور باشند ممکن است موارد زیر باشد:

رطوبتهایی که از انسان خارج می شود غیر از بول و منی بر چند قسم است: اول: آبی که گاه بعد از بول بیرون می آید و کمی سفید و چسبنده است و به آن «ودی» می گویند. دوم: آبی که هنگام ملاعبه و بازی کردن با همسر بیرون می آید و به آن «مذی» می گویند. سوم: آبی که گاه بعد از بیرون آمدن منی بیرون می آید و به آن «وذی» می گویند، همه ی این آبها در صورتی که مجری آلوده به بول و منی نباشد پاک است و وضو و غسل را هم باطل نمی کند.[۶]

در نتیجه با توجه به سؤال شما، باید گفت مایع خارج شده اگر بول نیست و مشخصات منی را ندارد ممکن است یکی از اقسام سه گانه (ودی، مذی و وذی) باشد.

اما این که بیان می دارید رنگ منی مایل به زرد شده است دلایل مختلفی دارد. از جمله می توان به: تغییر رژیم غذایی، تغییر در فعالیتهای ورزشی، افزایش سن، استفاده از برخی داروها، استمنا و … اشاره کرد که باعث تغییر رنگ منی می گردد.

[۱] برخی از مراجع به دو نشانه اکتفا کرده اند. وسيلة النجاة (مع حواشي الگلپايگاني)، ج ‏۱، ص ۳۳ “الظاهر كفاية اجتماع الدفق مع واحد من الفتور و الشهوة، و لا يبعد أن يكون الحكم في المرأة أيضا كذلك”؛ ظاهرا در نشانه های جنابت، آگر جستن به همراه سستی یدن یا با شهوت باشد، کفایت می کند. و بعید نیست که همین دو نشانه در زن نیز نشانۀ جنابت باشد.

[۲] توضیح المسائل مراجع، ج ۱، م ۳۴۶؛ وحید، توضیح المسائل، م ۳۵۲؛ نوری، توضیح المسائل، م ۳۴۷؛ خامنه ای، اجوبة الاستفتاءات، س ۱۸۰٫

[۳] امام خمینی، تحرير الوسيلة، ج‏۱، ص: ۳۷ ” و الظاهر كفاية حصول الشهوة للمريض و المرأة”؛ ظاهراً در زن و مریض، (در حکم به جنابت) حاصل شدن شهوت (ارگاسم) کفایت می کند.

[۴] بهجت، توضیح المسائل مراجع، ج ۱، م ۳۴۶ ؛ مکارم، تعلیقات علی العروة، غسل الجنابة.

[۵] توضیح المسائل، م ۱۳۵۲٫

[۶] توضیح المسائل مراجع، ج ۱، ص۶۳٫