post

نجس بودن غساله

سؤال ۱۲: وقتی چیز نجسی را زیر آب می شوییم، آیا قطرات کوچک آب که بعضاً از محل شست و شو به اطراف می پاشد نجس است؟

جواب ۱۲: اگر چیز نجس را زیر شیری که متصل به کُر است بشویند آبی که از آن چیز می ریزد اگر متصل به کر باشد و بو یا رنگ یا مزه نجاست نگرفته باشد پاک است[۱].

عده ای از مراجع تقلید می فرمایند: پاک است، مگر اینکه بو یا رنگ یا طعم نجاست به خود گیرد به شرط اینکه عین نجاست هم در آن نباشد[۲].

اما اگر چیز نجس را با آب قلیل بشویند، آبی که از آن خارج می شود نجس است و همچنین بنا بر اقوی باید از آب قلیلی هم که بعد از برطرف شدن عین نجاست برای آب کشیدن چیز نجس روی آن می ریزند و از آن جدا می شود، اجتناب کنند. ولی آبی که با آن مخرج بول و غائط را می شویند با پنج شرط پاک است[۳]:

  1. آن که بو یا رنگ یا مزه نجاست نگرفته باشد.
  2. نجاستی از خارج به آن نرسیده باشد.
  3. نجاست دیگری مثل خون، با بول یا غائط بیرون نیامده باشد.
  4. ذره های غائط در آب پیدا نباشد.
  5. بیشتر از مقدار معمول، نجاست به اطراف مخرج نرسیده باشد.

[۱] . توضیح المسائل مراجع: احکام طهارت، آب کر، مسأله ۲۱٫

[۲] آیات عظام: مکارم، زنجانی، خوئی، گلپایگانی، اراکی، صافی، سیستانی و بهجت.

[۳] . توضیح المسائل مراجع: احکام طهارت، آب قلیل، مسأله ۲۷٫

post

نشانه های منی و متمایل شدن آن به رنگ زرد

سؤال ۱۰: نشانه های منی و متمایل شدن آن به رنگ زرد در مرد چیست؟ زیاد شدن ترشحات مرد هنگام بازی با همسرش نیاز به غسل دارد؟

پاسخ ۱۰: علایم و نشانه های تشخیص منی طبق دیدگاه های فقها چنین است:

همه ی مراجع عظام (به جز آیات عظام بهجت، صافی و مکارم): خروج منی در مردی که سالم است و مریض نمی باشد، دارای سه نشانه است: ۱٫ همراه با شهوت باشد. ۲٫ با جستن بیرون آید. ۳٫ بدن سست شود. اگر هیچ یک از نشانه های سه گانه و یا یکی از آنها را نداشت[۱]، حکم به منی نمی شود؛ مگر آن که از راه دیگری یقین کند که منی است.[۲] این در انسان های سالم شرط است، اما در انسان های مریض و زن یک علامت کافی است.[۳]

آیات عظام بهجت و مکارم: خروج منی در مرد دارای دو نشانه است: ۱٫ همراه با شهوت باشد. ۲٫ با جستن بیرون آید. اگر هیچ یک از دو نشانه یا یکی از آن دو را نداشت، حکم به منی نمی شود؛  مگر آن که از راه دیگری یقین کند که منی است.[۴]

آیت الله العظمی صافی: اگر با شهوت و جستن بیرون آید و یا با جستن بیرون آید و بدن سست شود، آن رطوبت حکم منی را دارد و اگر هیچ یک از این دو نشانه را نداشت، حکم به منی نمی شود؛  مگر آن که از راه دیگری اطمینان پیدا کند که منی است[۵].

بنابراین چنانچه خروج منی دارای نشانه های مذکور باشد حکم به آن می شود و می بایست طبق آن چه در رساله های عملیه آمده است غسل کرد. اما در صورتی که ترشحات حاصله فاقد نشانه های مذکور باشند ممکن است موارد زیر باشد:

رطوبتهایی که از انسان خارج می شود غیر از بول و منی بر چند قسم است: اول: آبی که گاه بعد از بول بیرون می آید و کمی سفید و چسبنده است و به آن «ودی» می گویند. دوم: آبی که هنگام ملاعبه و بازی کردن با همسر بیرون می آید و به آن «مذی» می گویند. سوم: آبی که گاه بعد از بیرون آمدن منی بیرون می آید و به آن «وذی» می گویند، همه ی این آبها در صورتی که مجری آلوده به بول و منی نباشد پاک است و وضو و غسل را هم باطل نمی کند.[۶]

در نتیجه با توجه به سؤال شما، باید گفت مایع خارج شده اگر بول نیست و مشخصات منی را ندارد ممکن است یکی از اقسام سه گانه (ودی، مذی و وذی) باشد.

اما این که بیان می دارید رنگ منی مایل به زرد شده است دلایل مختلفی دارد. از جمله می توان به: تغییر رژیم غذایی، تغییر در فعالیتهای ورزشی، افزایش سن، استفاده از برخی داروها، استمنا و … اشاره کرد که باعث تغییر رنگ منی می گردد.

[۱] برخی از مراجع به دو نشانه اکتفا کرده اند. وسيلة النجاة (مع حواشي الگلپايگاني)، ج ‏۱، ص ۳۳ “الظاهر كفاية اجتماع الدفق مع واحد من الفتور و الشهوة، و لا يبعد أن يكون الحكم في المرأة أيضا كذلك”؛ ظاهرا در نشانه های جنابت، آگر جستن به همراه سستی یدن یا با شهوت باشد، کفایت می کند. و بعید نیست که همین دو نشانه در زن نیز نشانۀ جنابت باشد.

[۲] توضیح المسائل مراجع، ج ۱، م ۳۴۶؛ وحید، توضیح المسائل، م ۳۵۲؛ نوری، توضیح المسائل، م ۳۴۷؛ خامنه ای، اجوبة الاستفتاءات، س ۱۸۰٫

[۳] امام خمینی، تحرير الوسيلة، ج‏۱، ص: ۳۷ ” و الظاهر كفاية حصول الشهوة للمريض و المرأة”؛ ظاهراً در زن و مریض، (در حکم به جنابت) حاصل شدن شهوت (ارگاسم) کفایت می کند.

[۴] بهجت، توضیح المسائل مراجع، ج ۱، م ۳۴۶ ؛ مکارم، تعلیقات علی العروة، غسل الجنابة.

[۵] توضیح المسائل، م ۱۳۵۲٫

[۶] توضیح المسائل مراجع، ج ۱، ص۶۳٫